Sərvər Kamranlı – Qol açıb göylərlə qucaqlaşasan

Standard

Sərvər Kamranlı

Göz yumub dünyanın halına bir gün,
Özündən ayrılıb, uzaqlaşasan.
İnciyib, gedəsən bu yerüzündən,
Qol açıb göylərlə qucaqlaşasan.

Sevməyə ürəyin kimi, kimsəni,
Axtarıb tapmaya ta heç kim səni…
Qocalıq səpdikcə saçına dəni,
Sənsə yavaş-yavaş uşaqlaşasan.

Hardasa bir yetim uşağı görsən,
Boynunu bükülmüş, aşağı görsən…
Soyuqdan titrəyən dodağın görsən,
Girəsən qəlbinə, ocaqlaşasan.

Advertisements

Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar – Bəlalı baş…

Standard

Yar günümü, göy əsgiyə, tutdu ki dur məni boşa!
Cütçü görübsən öküzə, öküz qoyub bizov qoşa?!

Sən əllini geçib yaşın, mən bir otuz yaşında qız,
Söylə görüm otuz yaşın nə nisbəti əlli yaşa?!

Sən yerə qoydun başıvı(nı), mən başıma nə daş salım?!
Bəlkə mən artıq yaşadım, neyləməli? Dedim: yaşa!

Bir də bəlalı baş nöçün(nə için), yanına süpürgə bağlasın?
Börkü başa qoyan gərək, börkünə də bir yaraşa!

Bir də kəbin kəsilməmiş sən mənə bir söz demədin,
Yoxsa cəhazımda gərək gələydi bir hoqqa maşa!

Dedim qəza gəlib tapıb, bir iş idi olub geçib
Qurbanam o ala gözə, heyranam o qələm qaşa!

Mən ki özümdə bir günah görmüyürəm, çarə nədir?
Pis bəşərin qaydasıdır, yaxşını tapsa dolaşa!

Dosta mürüvvət etməli, düşmən ilə geçinməli,
İş belə dir, rəva dəyil, bəşər yolun azıb çaşa!

Mən də sənin dayoğlunam, sən də mənim bibimqızı
Könül baxırsa günəşə, göz də gərəkdir qamaşa

İndi bizim maral kimi, üç balamız var dır gərək,
Ata-ana savaşsa da, bunlara xatir barışa

Hər kişiyə əyalı də, öz canı tək hörüklənib
Hədiyə də olmaz eyləsin əyalı qardaş, qardaşa!

Bu dünya bir yol kimi dir, biz axirət musafiri,
Kicavədə, hamaş gərək öz hamaşi ilə yanaşa

Axirəti olanların dünyası ğəmsiz olmuyub**
Sel dir gələr axar geçər, amma gərək aşıb daşa

Məsəl dir yer ki bərk olur, öküz öküzdən inciyir
Hey dartılılır ipin qıra, yoldaşı ilə bir savaşa!

Bizim də rüzigarımız yaman dır, biz də eyb yox,
Bəlkə vəzifə dir bəşər gonşuları ilə qonuşa

Həqq-i həyat yox daha bizlərə, çox böyük başı,
Zindanımız da həqqimiz, bir baca tapsaq tamaşa!

Amma onun şəmatəti, allaha xoş gəlmiyubən,
Getdi manim həyatımı vurdu daşa, çıxdı başa…

Məmməd İlqar

Standard

xezer1

Vətən, başa çox iş gələr,
Baş əymə, başın sağ olsun.
Biz ölməyə doğuluruq,
Torpağın-daşın sağ olsun.

Neçə cəfakeşin qalır,
Bir evdən bir qoşun qalır,
Beşin ölsə, beşin qalır,
O qalan beşin sağ olsun.

Çat verir, çatlayır dözüm,
Sən çatlama, canım-gözüm.
Bizi ağlamağa gözün,
Bir də göz yaşın sağ olsun!

Aydın Murovdağlı – SÖZÜN KÖYNƏYİNDƏ GƏLMİŞƏM, DÜNYA

Standard

Aydın Murovdağlı

Əməl dərsindəyəm bu kainatda,
Hesabım cəmlənir vaxtda, saatda.
Sənə qaranquşun köksünün altda,
Durna lələyində gəlmişəm, dünya.

Mələklər göylərdə ulduz sayanda,
Bəxtin gözü qalıb ulduz payımda.
Narağacı gecə ulduzlayanda,
Bir nar çiçəyində gəlmişəm, dünya.

Xəbərçi küləyin pıçıltısında,
Sənə kəpənəyin pıçıltısında,
Arıyla çiçəyin pıçıltısında,
Bir bal pətəyində gəlmişəm, dünya.

Qəlbimə nur düşüb, tanrı təbindən,
Min yol kəsilmişəm bəxt məktəbində.
Mən sənə qələmin mürəkkəbində,
Sözün köynəyində gəlmişəm, dünya.

Dərə sevgisinn, dağ məzarının,
Quran ayəsində sirli yazının.
Mən sənə anamın – o türk qızının,
Oğul diləyində gəlmişəm, dünya.

Sözün canındadı andı şairin,
Hər sözü xətadı, qandı şairin.
Aydın Murovdağlı adlı şairin,
Sənə ürəyində gəlmişəm, dünya.

Məhsəti Şeyda Əli qızı – AĞLAMA QƏRƏNFİL AĞLAMA

Standard

040

Qurban olum bəsdir daha
Bürünmə kədərə aha
Ümid oldun sən sabaha
Ağlama qərənfil ağlama …

Olmasa da günahımız
Ərşə qalxsa da ahımız
Şəhid versək də günahsız
Ağlama qərənfil ağlama …

Qərənfilim Şəhid qanım
Azad oldu ölkəm canım
Azadlığa mən qurbanam
Ağlama qərənfil ağlama …

Artıq rahat alır nəfəs
Vətənimdə gəzən hər kəs
Qoy utansın düşmən xəbis
Ağlama qərənfil ağlama …
Ağlayıb qəlbimi dağlama …

Vasif Süleyman – YAMANLIQ ETMƏYİ ÖYRƏNƏCƏYƏM

Standard

Vasif Süleyman1

Yamanlıq etməyi öyrənəcəyəm,
Bilmirəm, sözümün heyrəti nədir…
Yamanlıq etməyi öyrənəcəyəm
Ay ömrü uzunu yamanlıq edən –
Görüm yamanlığın ləzzəti nədir?

Vaxtım olmayıbdır düşünüm nəsə,
Elə xəyallarda, hissdə azmışam.
Kiməsə yamanlıq etmək istəsəm,
Uzağı adına şeir yazmışam.

Bəzən yaxşılığın axırı günah,
Elə günahlar var, xətərsiz olur.
Hamının halından halı olanlar,
Özünün halından xəbərsiz olur.

Bilirəm, adına yamanlıq deyib,
Kiməsə yaxşılıq gətirəsiyəm.
Ruhunu incitsəm baba dərvişin,
Yeri yerimdəcə itirəsiyəm.
Yamanlıq etməyə tələsən qoçaq,
Yox, bu da səninçün çətin olacaq…

Aybəniz Əliyar – HİCRAN

Standard

Aybəniz Əliyar

Yenə səksəkədə yollar,küçələr,
Ayaqlar altında qalıb buludlar.
Kimi yatağında rahat gecələr,
Kimi yatağında ağlayar,dolar.

Çətin bu yolların buzu əriyə,
Həsrət ömrümüzün qışı ağırdı.
Ağlımız qılıncdan itidir deyə,
Bizim başımızın daşı ağırdır.

Yolumuz bir tikə ümid gətirmir,
Yağır üstümüzə min bir nalə,ah.
Bizi çoxlarının gözü götürmür,
Bizi bəxtimiz də sevməyir,Allah.

Pəncərə işığı Aydan asılıb,
Gecə yamaq atır qəmli pərdəyə.
Bizim alnımıza hicran yazılıb,
Qəlbimiz sevgiylə yaşayır deyə.