Səhər Əhməd

Standard

Səhər Əhməd

Özün donundan gözəl,
Donun özündən, ay qız.
Bəs niyə kədər yağır
Qara gözündən, ay qız?

Yoxsa zalım atan var,
Yoxsa sevib atan var,
Bəlkə xəstə yatan var,
Sənin üzündən, ay qız?

Bu nə dondu, geymisən,
Nə boynunu əymisən.
Bilirəm, gileylisən
Alın yazından, ay qız.

Özün-özünə yüksən,
İçini mənə tök sən.
Qorxma, bir az böyüksən
Mənim qızımdan, ay qız.

Advertisements

Xəlil Rza Ulutürk – SİLAHLAN

Standard

Xəlil Rza Ulutürk

Bu sərt, ağır günlərdə
Mən – Ali Baş Komandan
olmasam, olmasam belə
Azərbaycan adından
Əmr edirəm: Silahlan!

Silahsız dayanmağa bir qırpım da haqqın yox,
Gözlərin – qoşalülə, kirpiklərin güllə, ox.
Bilirəm düşmənlərin bərk durub keşiyində,
Alınmışdır əlindən hətta ov tüfəngi də.

Nə qəm, kinlə silahlan!
Topdan, tüfəngdən üstün,
Tankdan, raketdən üstün
qeyrətinlə silahlan!
Arxalı köpəklərə nifrətinlə silahlan!
Xiyabani ruhunu alışdır nəfəsinlə,
cürətinlə silahlan!

Bilirəm, Elbrusdan, Savalandan ağırdır
çiynində sənin yükün.
Telegüzgü, radio, mətbuat çoxdan ölgün.
Yox… sən ölməməlisən!
Hələ ki, gedib gələn nəfəsinlə silahlan!
Qəfəsdəsənmi? Qır, sök, qəfəsinlə silahlan!

Sən bizim şeirimizdən, nəsrimizdən güclüsən.
Əsrimiz qəhrəmandır, əsrimizdən güclüsən.
37-də batmış, 46-da vurulmuş
nəslimizdən güclüsən.
Dodağından qopan neçin amandır, ahdır?
Alçaqlara qəzəbli bir baxış da silahdır.
Baxışınla, qanınla, vücudunla silahlan!
Dön Səməndər quşuna… Yan… Odunla silahlan!

Onlar səni silahsız, pənahsız görmək istər,
Sən nəğməylə, marş ilə, nümayişlə silahlan!
Bayraq elə özünsən,
Qalx döyüşlə silahlan!
Silahlan insanlığa sonsuz məhəbbətinlə,
Humanizm adlanan ən böyük sərvətinlə.
Hələ heç bir fitvaya, felə, mərkə uymayan,
Bircə qarışqanı da tapdamağa qıymayan
Qəlbi ümmandan dərin,
bənövşədən də kövrək,
Hətta düşməninə də duz-çörək verən xalqım!
Çəkinmə, bu döyüşdə aləm sənə pənahdır,
Sənin gül təmizliyin, saflığın da silahdır.

Qanında saflıq adlı daşqın ilə silahlan!
Dünyaya məhəbbətin, eşqin ilə silahlan!
Vur-çartlasın içində elə bilmə ki, təksən,
Yer də, göy də sənindir. Sən qalib gələcəksən!

İbrahim Kazım – QAFANIM

Standard

QAFANIM

Vətən həsrətiylə yanan ürəyim.
Bəlkədə bir zaman olar gərəyin.
Qışın cox sərt idi,yayınsa sərin.
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

Uşaqkən ayrıldım gözəl qoynundan.
Ancaq unutmadım səni hec zaman.
Yerini danarmı ,əslini qanan!
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

Üc qəbir əmanət verdik biz sənə.
Hansı söz qoşum mən , hansı söz sənə.
Baxır necə vaxdır murdar göz sənə.
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

Babalar qeyrəti bizdə olmadı.
Əməldə olmadı,sözdə olmadı.
Ürəyim dərdinlə közdə olmadı.
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

Səndə dəfn olunub iki bacım və babam.
Səndə qaldı yurdum ,elim və obam.
Sənə dönmək-cətin arzuma catam.
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

İbrahiməm ömrü etmişəm yarı.
Yaralı qəlbimi sən özün sarı.
Dərdimin dərmani dağının qar.
İzin ver dərdinlə yanım Qafanım.
Səni bu şerimlə anım Qafanım.

Tofiq Nurəli

Standard

Tofiq Nurəli

Gözlə ən uğursuz təsadüfü də
Sənə yalvarıram,gözlə,görməyim…
Rastlaşsaq dağılsın bu yer kürəsi,
Nişan üzüyünü gizlə görməyim.

Rəqibin qələbə bayrağıdır o,
Mənliyim,vüqarım basılıb orda.
Üzükdə sıxılan barmağım deyil,
Mənim səadətim asılıb orda.

Ey ürək,ey dünya,mən niyə yandım?!
Bir üzük səni də bölə bilərmiş…
Bölündün,özümə baxıb inandım,
İnsan diri-diri ölə bilərmiş.

Qızlara baxıram subay qızlara,
Hərənin başında bir qan yaşayır.
Kimin barmağında üzük görürəm
Deyirəm hardasa hicran yaşayır.

Rəfail İncəyurd – ARKADAŞ

Standard

refail inceyurd

Zamanə atının yəhəri boşdu,
Sən də düşəcəksən, mən də, arkadaş.
Alnında nəyin var O yazan yazır,
Daha bizdik döyül bəndə, arkadaş.

Barı çalışdınmı uşağa, öyə,
Neylədin, nə verdin gəldiyin köyə,
Bilirsən, axırda ruhumuz göyə,
Cismimiz köçəcək kəndə, arkadaş.

Şirindi bu cahan, o cahan –gözəl,
Dərgahın eşqiylə darıxan-gözəl,
Çaşdırsa üzünə xoş baxan gözəl,
İman da xoş getdi, din də arkadaş.

Necoldu “atlanın, getdik” deyənlər,
Hanı üzəngilər, hanı yüyənlər?
Vətən sinəsinı çöküb yiyənlər,
Gülür ağrısına gendə, arkadaş.

O, əski ruhlara o qədər yadıq,-
Mövlanı köməyə çağırammadıq.
Vaxtında yoğrulub, yoğurammadıq,
Küt getdi nə qədər kündə, arkadaş.

Çökdüm için-için içimə görə,
Bir kövrək karvanam köçümə görə.
Dərdimi çəkirəm gücümə görə,
Çəkirəm bax belə gündə, arkadaş.

Afaq Şıxlı – ÖMRÜM PAYIZA DOĞRU

Standard

Afaq Şıxlı123

Həkim, sağatma məni!
Sağalmağa qorxuram.
Dönüb ruh ağrısına
Çoxalmağa qorxuram.

Durma başımın üstdə
Sabah açılanadək.
Yenidən doğulmağa
Bir daha dözməz ürək.

Bir də alışsam əgər,
Bir daha sönmək də var.
Ömrüm payıza doğru –
Xəzələ dönmək də var.

Soyuq qıran gözümü
Yumum günəş varikən.
Əlimi burax, gedim
Yollarım hamarikən.

Sarsıntılar almamış
Gücümü, qüvvətimi
Qoy aparım özümlə
ÖZ boyda xiffətimi.

Mənim göylədi işim,
Sürünməklə yox aram!
Həkim sağaltma məni,
Yaşamağa qorxuram!

Aybəniz Əliyar – MƏN GETSƏM

Standard

Aybəniz Əliyar

Gözünün içində axacaq zaman,
Süzülüb əlindən keçəcək illər.
Bükülən dizindən yol eyləyəcək,
Ağaran telindən keçəcək illər.

Keçəcək keçdiyin yollar üstündən,
Keçəcək düşdüyün yolların altdan.
Mən getsəm,bir küsgün bənövşəsayaq,
Bir eşq boylanacaq kolların altdan.

Kəsəcəm yolların şah damarını,
Gözümdən,könlümdən kəsib atacam.
Qalsam,bilirəm ki səni tərk edən,
Hansı qadınınsa yerin tutacam.

Ya gedim,ya qalım,nə fərqi daha,
Məzarı olmur ki ölən hisslərin.
Mən getsəm,bir başqa qadın tutacaq,
Qəlbində boşalan qadının yerin.