Hüseyn Cavid – ÇƏKİNMƏ, GÜL!..

Standard

hüseyn cavid2

Çəkinmə, gül! O lətif, incə, nazlı qəhqəhələr
Simaxi-ruhumu öpdükcə məsti-zevq olurum.
Şaqır-şaqır ötüşündən, ey əndəlibi-səhər!
Bir etila duyarım, başqa bir səfa bulurum.

Nədən şəfəqli bulutcuqlar öylə çöhrəndə
Bir ehtizaz ilə nəşr eyləməkdə şəbnəmlər?
Günəş gülər, bulut ağlarsa, ey mələkxəndə,
Səmadə qevsi-qüzehlər saçar təbəssümlər.

Bütün bir ömrə bərabərdir öylə hər gülüşün,
Bilirmisin, gözəlim, ah, sən nə afətsin!?
Bu abü tab ilə bir mevceyi-lətafətsin.

Çəkinmə, gül! Ləbi-ləlin həyatı güldürsün;
Şu halə qarşı bütün bənliyim qalır məbhut,
Baq, iştə heykəli-camid qadar əsiri-sükut…

Advertisements

Vahid Əziz – Xoş gəlir Xəzərin şirin avazı…

Standard

xezer3

Xoş gəlir Xəzərin şirin avazı,
Səmalar tər-təmiz, zərli aynadır,
Elə bil yuxulu qaraçı qızı
Qıvrım saçlarında daraq oynadır.

Günəşlə güllərin bitər hicranı,
Mehlər ləçəklərdən şəbnəm qoparar,
Üfüqlə yeriyər bulud karvanı,
Çəkib, külək adlı sarvan aparar.

Hələ ki, qaranlıq səssiz-səmirsiz
Yığıb ulduzları gümüş əridir,
Qəmli söyüdlərlə-qayğılı dəniz
Sarı saç, göy gözlü rəsm əsəridir.

Ləpələr yenə də təpərli, qıvraq –
Xəzəl olanlara üzmək öyrədər,
Sularla havanı qarışdıraraq
Dəniz torlar üçün balıq böyüdər.

Gəmilər fit verib səfərə gedir,
Balıqçı qayığı güzərdən dönür.
Enişə gedənin tüstüsü itir,
Yoxuşa qalxanın burnu görünür.

Dənizin soyuqdan halı qarışıb –
İsidər üfüqdə alışan ocaq,
Gecələr o üzə bu üzə aşıb,
Səhərlər saçına daraq salacaq…

08.09.2012

Dəmir Gədəbəyli

Standard

Dəmir Gədəbəyli

Yamanlar çəpərə dönüb yolumda,
Həyatda min dəfə sarsılmışam mən.
Yaxşılar həyatdan vaxtsız köçəndə,
Düşüb alovlara qarışmışam mən.

Ürəyim sıxılıb, ürəksizlərin
Soyuq baxışından, yersiz sözündən.
Vaxt olub özümü gizlətmişəm mən
Paxıhın, xəbisin ilan gözündən.

Böhtan gülləsindən məni qoruyan
Kim idi o uca, o ülvi varıq?!
Yaxşılar əliylə yaranıb, ay dost,
Mənə nəsib olan bu bəxtiyarlıq.

İnqilab İSAQ – BAKI

Standard

xezer1

Sən mənim dağ olmuş
kədərimin
xəbərçisi…
Vağzaldan başlanan
qəribliyim.
Dağılmış ümidlərimi
sapa düzməyən,
küsdüyüm,
küsəndiyim şəhər.
Bu səhər
ömür üstündən aşıb
gəldim birtəhər.
Əlini uzadıb
heç olmasa, salam de
bu kənd uşağına.
Əlim boş,
canım naxoş.
Nə olar,
mehmanxana sahibi,
kədərimin xəbərçisi – Bakı.

Əliqulu Qəmküsər – Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar

Standard

Əliqulu Qəmküsər

Əlibəy Hüseynzadə həzrətlərinin Qafqasiyədən mühacirəti münasibatilə təhəssürat

Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,
Qəlb açılmaz gülü bənövşə solar.
Daima başqa aşıyanə açar,
Solsa gül, əndəlib olar naçar.

Nədən ey gülşəni-fünun və ədəb
Bu qədər xarsən bu dünyadə?
Nə üçün bilmədin? Nə oldu səbəb?
Gəh vida eyləyir bu danədə?!

Ah, ey dahiyi-sütudə-nihad
Bizə lütfünlə eylə ətfi-nigah,
Səndən eylər bu millət istimdad.
Ona sizlərsiniz yeganə pənah.

Edib əsğa təhəssüratımızı,
Vətən olmaqda pürəsəf naçar
Getmə!.. Məyusü naümid bizi
Etmə, ey tutiyı-şəkərgöftar!

Cismü canımda ehtisasatım
Şu kədərli fəraqə nifrət edər.
Getdigin yerlərə xəyalatım
Sürünüb əczlə peykcə gedər!