Fikrət Qoca – İkinci görüş

Standard

Fikrət Qoca

Oturduq yanaşı, susduq yanaşı,
Dən düşmüşsaçına baxdımarada.
Sən dəmənədedin ağarır başın,
Görməyənəvar ki, ağıqarada.

Gecikmişməhəbbət son bahar kimi,
Həm kədərli olur, həm dəki,şirin.
Anamın çaldığılaylalar kimi
Arzuyla doludur ala gözlərin.

Qalmışıq biz odla su arasında,
Gənclik məhəbbəti, müdriklik yaşı.
Ömrün bu qəribəmacərasında
Oturduq yanaşı, susduq yanaşı.

Birdən fikrimizi eləbil gördük,
Qəmli gülümsündük bir-birimizə.
Eləbil bununla açıq deyirdik, –
Bu yaşda məhəbbət yaraşmır bizə.
Ürək necəolub unudub yaşı…
Oturduq yanaşı, susduq yanaşı.

Məmməd Araz – TƏLƏSDİM

Standard

Məmməd Araz1

Dağlar gördüm, dağlarımın oxşarı,
Zirvələrin görüşünə tələsdim.
Küləkləri saçlarımı oxşadı,
Boranına, yağışına tələsdim.

Ağ kağızda söz ucalır, söz yenir;
Közərtili könüllərdə söz yeni…
Hara çəkdi söz qədəmi, söz yönü –
Enişinə, yoxuşuna tələsdim.

Ay köçərim, ürəyimdə qal qışı –
Kərəm kimi qar altında qalmışın.
Günlərimdən qova-qova qar-qışı,
İllərimin qar-qışına tələsdim.

El sazında səsim qala bircə sim,
El yazında nəsim olam bircə əsim,
Harda olsan, ey eşqimin bircəsi,
Harda olsam, çağırışına tələsdim.

Torpağımdan duman kimi yığılsam,
Son nəğməmin uçrumuna sıxılsam,
Qəfil qəza yıxmaz məni, yıxılsam,
Ana yurdum, ağuşuna tələsdim.

Pitsunda, Oktyabr, 1980

Vüsal NURU – Cib şəhəri

Standard

Vüsal NURU

Bu şəhərdə adamlar
Bir-birinin cibində.
Yatır dostlar, qohumlar
Ciblərinin dibində

Ciblər gəlir üz-üzə,
Ciblər adam daşıyır.
Bu şəhərdə adamlar,
Ciblərində yaşayır.

Əl çıxarıb cibindən,
Salam alan kim idi?
Kimə salam vərəsən
Salam xəzəl kimidi.

Bu şəhərin adı var-
Bu şəhər cib şəhəri.
Qaranlığı cib salar,
Ciblər açar səhəri.

Məmməd Qədir

Standard

Məmməd Qədir

Kasıb canım çır-çırpıdan,
Bir şələ ömür bağlayıb.
Taxta qapımın önünə,
Taleyim dəmir bağlayıb.

Kədər çevirib çarxımı,
Ölməmiş verib qırxımı,
Dərdi-sər boğub arxımı,
Sularım çamır bağlayıb.

Darvazamı yabı açıb,
Ar hürkünüb, abır qaçıb,
Göydə Allah qapı açıb,
Yerdəki məmur bağlayıb.

Çadır-çadır zəlil Vətən,
Qarabağdan əlil Vətən,
Məni adından sil, Vətən,
Qeyrətim mamır bağlayıb…

Fərid Hüseyn – Terrora “ithaf”

Standard

1

Tələsik yaşamaq lazımdı –
Ölüm vaxtını irəli çəkiblər,
əcəl saatını dəyişdiriblər…

Uşaqları tez böyütməli,
əmzikləri əlüstü tullamalıyıq,
yoxsa bombaları
taykeş geyindirəcəklər gül ayaqlara…

Tez-bazar evlənməli,
birgə qocalmalıyıq,
su içməli, hava udmalıyıq,
necəsə dünyadan doymalıyıq…

Hardan biləsiz, ay atəş səsləri:
Ölüm eşitdiyi səsə çevriləcək qədər bir an,
həyat isə çevrilmək istəyi boyda zamandır.

On July 4, around 20:40, Armenian armed forces shelled the Alkhanli village of Fuzuli region with 82mm- and 120-mm-caliber mortars, including heavy grenade launchers.
Village residents Guliyeva Sahibe Idris gizi (1967) and Guliyeva Zahra Elnur gizi (2015) died. Guliyeva Sarvinaz Iltifat gizi (1965) was wounded.

Məmməd Araz – SƏN MƏNİ SEVSƏYDİN…

Standard

Məmməd Araz

Sən məni sevsəydin nolardı görən?
Görən olardımı bir dərdim onda?
Yoruldum demədən qolum üstə sən
Dünyanı piyada gəzərdim onda.

Toxalar, azalar bu sevgimizdən
Dünyanın məhəbbət acları bəlkə,
Təzə haşiyələr alardı bizdən
Dünyanın məhəbbət tacları bəlkə.

Bizim başımıza hey ələnərdi
Alqışlar. təbriklər, dualar-bizim.
Bizim bəxtimizə səpələnərdi
Ən duru, ən təmiz şüalar-bizim.

Ləpələr göz alıb baxar dənizdən,
Sular mehrimizə həsəd çəkərdi.
Ulduzlar bircə yol pəncərəmizdən
İçəri baxmağa həsrət çəkərdi.

Dedim ki, göyərər bir Leyli pöhrə,
Məcnun bir səhərin gözündə gələr.
Saçını tor elər sahildə Zöhrə,
Tahir ləpələrin üzündə gələr.

Sən məni sevsəydin… sevsəydin əgər…
Kim olub bəxtiyar quru ad ilə.
Həyatda “ürəkləş”, “sevləş” demirlər,
Ayaqlaş deyirlər bu həyat ilə.
Dekabr, 1968

Vasif Zöhraboğlu – Gəl…

Standard

120

Gəl, mənim ömrümə məhəbbətlə gəl,
Açılsın ürəyim, şadlanım biraz.
Günəşdən od götür, hərarətlə gəl,
Alışım sevgindən odlanım biraz.

Gel ki, qoy açılsın həsrətin buzu,
Ərisin buz tutmuş ürəklərimiz.
Bu qədər daş olma, ay zalım qızı,
Solmasın məhəbbət çiçeklerimiz.

Gəlməsən gözlərim düşüb izinə,
Arxanca peşiman baxacaq senin.
Mənli xatirələr burulğan kimi,
Axırda evini yıxacaq senin.

Qanadı dumanlı kəpənək kimi,
Uçub xəyalımdan yox olacaqsan.
Ətrini itirmiş bir çiçek kimi,
Özgənin ovcunda quruyacaqsan!

Getdiyin hər cığır, getdiyin hər yol,
Ayağın altından sürüşecekdir. . . .
Əlvida demirəm, sənə yaxşı yol,
Öləndə ruhumuz görüşəcekdir…