Category Archives: Uncategorized

Xatire Nurgul – BÜTÜN YOX OLANLARA (atama…)

Standard

xatire nurgul1

Yoxluq külək kimidir…
Hərdən yüngülcə toxunar,
hərdən çırpılar üz-gözünə,
üst-başına…
İndicə parkda çərpələng uçuran
uşağa baxanda
yoxluğu daha yaxşı tanıdım –
yoxluq həm də uçurmağa arzuların olmamasıdır…

Həm də anladım ki,
gözləməyə adamım,
məktubum,
cavabım və daha nələrimsə yoxdusa
elə mən də yoxam…
mən də yoxam…

Budur, yanımdan adamlar gəlib keçir,
adamlar baxır yoxluğuma…
Mənimsə gözlərimdə
Onu uzaqlara yola salarkən
son dəfə gördüyüm
ağarmış saçları var hələ də…
Bir də dönüşün mümkün olmadığını anladan
əşyalarının boş yeri…

Yoxluq
bir adamın bir çemodan yeri qədər olan
boşluğudur həm də…
o yerin soyuqluğudur…

2010

Advertisements

İlham Qəhrəman – SƏN GÖNDƏRƏN ŞƏRQİ

Standard

İlham Qəhrəman

Sən göndərən şərqi bükdü dizimi,
Mən çətin dikələm bir daha qalxam.
Agah olmaq üçün belə yığvaldan
Gərək vaxt eliyəm Allaha qalxam.

Bu bəxt ilmə-ilmə necə toxundu,
Bu ömür-günü kim qavğardı belə?!
Niyə bu sevgiyə bir yol görünmür,
Niyə dörd yanımız divardı belə?!

Talenin işindən baş açmaq olmur,
Görmədim yetişə dada sevgisi.
Sevgini göndərir divar da çəkir,
Ya divarı qalsın, ya da sevgisi.

Səni gözləyərəm – gözüm yol çəkər,
Amma, mənə gələn qədəmin olmaz.
Gəmiylə doludu çaylar, dənizlər,
Bizi də götürən bir gəmi olmaz.

Bizi də götürsə, göyərtəsinə
Yolboyu həsrəti suya çəkərdik.
Sevginin şəklini gündüz günəşə,
Gecələr boylanan aya çəkərdik.

O gəmi uzağa götürə bizi,
Nakam sevgilərin yeri ağlaya…
Sən göndərən şərqi səslənə birdən
Bir gözümüz gülə, biri ağlaya.

Sən göndərən şərqi şeirə döndü,
Misranın, sətirin budu düzümü.
Sən göndərən şərqi su imiş, zalım,
Sən göndərən şərqi yudu üzümü.
14.06.2018

Məhsəti Şeyda Əli Qızı – LAL EŞQİM

Standard

004 (2)

Gəldim ey ” lal eşqim ” mən hüzuruna
Gəldim ki eşqindən xəbardar olum …
Sığınıb eşqimin mən qüruruna
Deyəm ki sevirəm qurbanın olum …

Qəlbimə od salıb sonra da getdin
Yandırdı bu odun məni kül etdin …
Ruhum candan çıxıb səni axtarır
Gəlmirsən dinmirsən tükəndim bitdim …

Eşqim müntəzirdi eşqindən sənin
Niyə lal olmusan ömrümə qənim …
Ya sevmirəm söylə ya sevirəm de
Daş basım bağrıma … Ya da güvənim …

Gəldim ey ” lal eşqim ” mən hüzuruna
Gəldim ki eşqindən xəbərdar olum …

Məmməd Araz – BAKININ GECƏSİ

Standard

memed araz

Bakının gecəsi ağ varaq kimi, –
Elə bil
Hələ bir qələm dəyməyib.
Hələ bu varağa əlim dəyməyib.
Nə qədər istəsən, şer yaz ona,
Köçür sətir-sətir duyğularına.
Bu xətkeş küçələr varaq gözləyir.
Bu kitab binalar az oxunubdur.
İnsanlar yatanda göz işığını
Səpir küçələrə,
Yanır küçələr.
Yatmır küçələr.
Bakının gecəsi işıq romanı…
Dənizin qoynunda baş qəhrəmanı.
Oxu səhərəcən, yetəsən ona.
Yüyür səhərəcən dəniz qoynuna.
Bakının gecəsi bir dağ gölüdür.
Kəhkəşan qurşağı boyunbağısı,
Xəzəri ay kimi döşündən asıb…
Bakının gecəsi – mürgülü qoca,
Qayğı yüklü qoca,
Söz yüklü qoca…
Bakının gecəsi ağ varaq kimi…
Onu kim götürə, ona nə yaza!
Nə ötəri ola, nə də ki, asan.
Bakının gecəsi ağ dəniz kimi,
Uyudur qoynunda nə qədər gəmi,
Nə qədər insan – gəmi
Sabah açılanda səfərə hazır.
Gör, şair, ürəyin, əlin nə yazır –
Bakının gecəsi ağ varaq kimi.
Gör, sözün varmıdır səpinə hazır…
Yanvar, 1973

Alili Irada – AY IŞIĞI

Standard

f320

Dilləndir qəlbimi, tarın
Yanıqlı bir simi kimi.
Yandır atəşdə qovrulan,
Pərvanənin özü kimi.
Səsləndir məni səhrada,
Səsə möhtac bir ün kimi.
Hara getsəm axtar məni ay ışığı!
Hara getsən apar məni ay işığı!

Qəhər dolub ürəyimin içində,
Gözüm ağlamağa bəhanə gəzər.
Dərd yükü cahandan, özümdən yekə.
Göz bulağı bulandıqca dünyadan küsər.
Belədir taleyin əmri, buyruğu,
Açar sevinciylə, qəmiylə bükər.
Hara getsəm sən tap məni, ay işığı!
Hara getsən götür məni, ay işığı!

İbrahim İlyaslı – HARDASAN DÜNYANIN HALAL ADAMI

Standard

İbrahim İlyaslı

Hardasan dünyanın halal Adamı,
Hardasan, varmısan?–Səsimə səs ver.
Məndən o tərəfə sən tükənirsən,
Səndən bu tərəfə mənə nəfəs ver.

Məndən o tərəfə, səndən bu yana,
Nə kökdədi dünya, xəbərin varmı?
Tapşırıb yellərə, büküb al-qana,
Bir ürək yollasam sənə çatarmı?

Bilərmisən hankı məmləkətdənəm,
Hansı millətdənəm bilərmisən sən?
Bu aciz halıma ucalığından,
Baxıb acı-acı gülərmisən sən?

Vurnuxub qalmışam dünya içində,
Mənə bir yol salğa özünə doğru.
Qurtulum bəşərin adiliyindən,
Sürünüm mübarək izinə doğru.

Hardasan dünyanın halal Adamı?–
Sən haqsan, sən varsan!–Səsimə səs ver.
Qapında ən sadiq nökərin ollam,
Mənə bu Şahlığı, nolar, tələs ver.

Sevil İŞIQ – SƏN LIMAN – MƏN SƏNƏ CAN ATAN GƏMI

Standard

istanbul1

Sən liman – mən sənə can atan gəmi,
Dəli dalğalarda demə bataram.
Səpib ləpələrə hicran yükünü,
Sən olan bir yerə lövbər ataram.

Kövrəlib sevilmək, sevmək istəyi,
Səhra yanğısını yağışlar duymur.
Yaşadar gülüşün tənha ürəyi,
Bir aşiq ürəyi nələr uydurmur?

Ağırdır sənsizlik daşımaq mənə,
Coşğun dalğalrın pəncəsindəyəm.
Tənhayam!- yaşamaq lazımdır mənə,
Sənin limanında olmaq istərəm.