Category Archives: Uncategorized

Könül Ordubadi – İstanbul

Standard

20170415_192705_HDR

Kederin gönlümde
Rüzgar gibi esir
Hatıralar başımda
Bilsen nasıl yolumu kesir
Ne kadeh kaldırmaya
Gücüm
Ne sigar dumanını
İçmeye halim…
Ben yorulub bu gece
Senden gediyorum,İstanbul…
Aşk deyip gönlüme sığınacağım
Ne eski sokak kaldı
Ne hatıralar…
Ağlamamış bulutlar
Ne boğazda edilmemil
Kahvaltın
Ne de adalarda balık ekmeyin
Sanki tuzsuz oldu tadı
Her şeyin
Ben yoruldum bu gece
Senden gediyorum, İstanbul

Advertisements

Tural Qul – OXUCUYA XİTAB

Standard

tural kul

Əkəsən bir çiçəyi dərə-dərə,
Sonra durasan qayğısında:
Bit deyə təkidlər.
Tikəsən bir arzunu sökə-sökə,
Sonra güləsən ümidlərə:
Sus deyə tərsliklər.

Əslində bu şeirlər kövrək insanların qəddarlığıdır. Varlığını unudanlar viranələr içindəki qəsrlərdə neyləsinlər?! Şairlərin fikirləri çoxbaşlıdır, inanarlar. Tərəddüdsüz baş qoyarlar ümidlərin karvanına. Ya qarışqa xatirəsi böyüdərlər ömür boyu, ya fil boyda ürəklərdə titrəyərlər ölüm boyu. Mənim yolum dəyişmədi ömrüm boyu. Mənim izim yol kəsmədi. Mənim sözüm əl kəsmədi. İndi nədəndir ki, ədalətsiz darğaların cəlladları baş kəsmədi?!

İndi son nəfəsdə silkələnən əllərimin izləri var yanaqlarda. Quruyan ağacları da gördüm, qurudulmuş olan yarpaqları da; unutduğum gecələrdən əsir gələn insanları da. Deyin mənə, neylədim ki? Mən əlimi vermədim ki, izim qalsın. Mən gözümü vermədim ki, gözüm qalsın sizdən ötrü. Daş ürəyim dağa döndü sözdən ötrü.

Abdulkadir Merâgî

Standard

f005

Abdulkadir Merâgî (Meraga, 1353 – Herat, 1435)- Qazel

Ey can-i cahan, behr-i sefa, bizni unutma,
Vey mâh cebin, mehr-liqâ bizni unutma,
Ey cihanın canı, sefa denizi bizi unutma. Ey ay gibi parlak alınlı, güneş yüzlü sevgili; bizi unutma.

Heqden dileyür can ü könül ömrün uzağı,
Virdim budurur sübh ü mesâ: bizni unutma.
Can ve gönül, ömrümden uzak olan sevgiliyi Hak’tan diliyor. Sabah akşam ağzımdan düşmeyen söz “bizi unutma “dır.

Ol dem ki, şehâ, verse yüzün hüsn zekâti,
Ger olmiye hâzır bu gedâ, bizni unutma.
Ey şah, yüzün güzelliğinin zekatını vereceği zaman bu yoksul hazır olmayabilir, bizi unutma.

Ayrılmadı canım qılıc ile eşiqinden,
Ger çerx-i felek qıldı cüda, bizni unutma.
Canım, kılıçla bile aşığından ayrılmadı. Eğer felek çarkı bizi ayrı düşürürse bizi unutma.

Vardır keremünden bu qeder bizge teveqqe,
Ger saldu cüda bizni qezâ, bizni unutma.
Cömertliğinden bize bu kadarcık rica vardır. Eğer kader bizi ayrı düşürürse, bizi unutma.

Biz ömrünü ez Heq dilerüz çün be duâha,
Sen eyş qıl ü rûh-fezâ, bizni unutma.
Biz ömrü dualarla Hak’tan dileriz, o halde sen eğlen, ey canlılık veren sevgili bizi unutma.

Hicran qıladur her nefesi sinemi mecruh,
Bir qıl bu cerâhetğe deva, bizni unutma.
Her zaman göğsümü ayrılık yaralar. Bu yaraya bir kerecik deva ol ve bizi unutma.

Aqşin Evrən – Unutmağın resepti

Standard

Aqşin Evrən

Hərdən onun toxunduğu yerlər qopar bədənindən
hissə-hissə yoxa çıxarsan hərdən
Hərdən “qayıt, ölürəm” kimi oxunar
ona yazdığın bircə “Salam. Necəsən?”

Sıxılarsan…
Bilməzsən hara qoyasan bu nəhəng ayrılığı
Görərsən saçların onun çiyni üçün darıxır

Ayrılıq sevgiyə yox, ölümə daxildi, qızım…
Bunu da öyrənmişdin uşaqlıq paltarından
Gör ayrılığın üstündən neçə payız keçib e,
onun qoxusu hələ də çəkilmir paltarından

Hərdən ovulub gedərsən…
Burnunun ucu göynəyər tanış qoxudan ötrü
Yağış yağar, görərsən ki,
altında bir boş yer qalıb əlindəki çətirin

Hərdən boynunu üşüdər onun aldığı şərf də
barmaqların əllərindən sırsıra tək sallanar.
Boş küçədə öskürər xatirələr astaca
Cədvəllərdə yazılar: “mənfi sənsiz dərəcə”

Hərdən heç nə dəyişməz…
Bir görüş yeri boyda boşluq qalar içində
Hərdən büdrəyərsən… yıxılarsan
xatirələrin yanından keçəndə…

Şah İsmayıl Xətai – Qəzəl – Hər dəm ğəmində naləvü ahim yetər mana

Standard

Şah İsmayıl Xətai

Hər dəm ğəmində naləvü ahim yetər mana,
Dünya yüzündə ol yüzi mahim yetər mana.

Isbat qılmışam rüxi-zərdü əşki-sürximi,
Də`viyi-eşqə böylə güvahim yetər mana.

Aləm xəlayiqi mənə cümlə həsud ola,
Ol asitanın iti pənahim yetər mana.

Zahid, ögünmə, taleyi, sə`dəm deyib yügüş,
Sən var işinə, bəxti-siyahim yetər mana.

Kəsmə ümid rəhməti-həqdən, Xətayi, sən,
Cümlə xətadə lütfi-ilahim yetər mana.

LEYLA FAİQQIZI

Standard

çiçek8

Sən mənə özgəylə salam göndərdin…
Elə zənn etdin ki, gülümü dərdin.
Təkcə sən olmusan nisgilim, dərdim,
Gərək məni özün gəlib görəsən…

Hər bir insan məhəbbətə möhtacdır,
Eşq yolunda sədaqətə möhtacdır,
Bu ayrılıq nəhayətə möhtacdır,
Gərək məni özün gəlib görəsən…

“Ağla” desəm gözüm dolmur, əzizim
Əmr etməklə çiçək solmur, əzizim
Sifarişlə heç nə olmur, əzizim
Gərək məni özün gəlib görəsən…

Nə tez, canım, məhəbbətdən bezirsən?
Hər sözdən inciyib dodaq büzürsən?
Nahaq yerə məndən uzaq gəzirsən
Gərək məni özün gəlib görəsən…

Demirəm ləyaqət önündə əyil,
Çalış bu həyatda həm sev, həm sevil!
Salam göndərməyin kifayət deyil,
Gərək məni özün gəlib görəsən…

Bilirəm, sevirsən, gəl, bunun danma!
Yetər, bu həsrətin odunda yanma!
Desələr ki, Leyla ölüb, inanma!
Gərək məni özün gəlib görəsən…

Aydan Abdullayeva – Qızım, vida kimisən

Standard

yol

Hələ mən atama çay dəmləməli idim,
Hələ saçlarım üçün sinəsini sipər etməli idi atam
Hələ zərrə-zərrə, ağrı-ağrı darıxmamalıydı ruhum.
Hələ məni səsləyib deməli idi:
– Nəfəsinə qurban olum, axşam qoxulum!
Amma… olmadı…
Mən çay dəmləmədim,
Saçlarım rüzgarda sovruldu,
Qürublarda unuduldu qoxum…

Hələ nağıl-nağıl uşaqlığıma söylənəcəkdim,
Nağıllanıb bir ulduza çəkiləcəkdim.
Sən, ata…
Sən hələ mənim gözlərimin yağmurundan öpəcəkdin…
Gəlsən, kədər dəmdədir.
Qollarımda ölüm…
Əriyən şam – göy üzündə nakam ömür…

Mən torpağam – yağ üstümə,
Mən buludam – keşik çəkirəm
bir qərib məzarın son nəfəsinə…
Məni xatırla, xatırla,
sonra unut ölərcəsinə…

Ah, ata, sən necə də fəsilsizsən,
Mən necə də xatirəsiz…
Əgər məni sevsəydin,
sənə övladdan ziyadə Ana olardım… ana
Sevmədin amma…

Sənin əllərin qocalmasın, anamın baxışları…
Səhərin dan üzündə çökdü
ömrümüzə taleyin axşamçağı…

Mən indi köhnə evimizə daman
yağışlara dua edirəm,
Anam başqa bir evin pəncərəsinə günəş doğur,
Atam… O ağac kimi yarpaq-yarpaq üşüməkdən ölür…

…Gedim, sabaha günəş dəmləyim…
Əynimə dəniz geyinim,
Bəlkə gələr…
“Qızım, vida kimisən…” deyər…

Foto . Ayşen Savadova