Məmməd İsmayıl – MƏN ŞAİR DEYİLƏM..

Standard

m%c9%99mm%c9%99d-ismayil11

 

Bu xalq yeddi yerdәn zavala gәldi,
Bu xalqın danışan dili olmadım.
Bu xalqın başına min bәla gәldi,
Mәn ki, dözüb durdum, dәli olmadım,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.
Nә günә qoydular torpağı, daşı,
Mәliyi düşmәndi Beyrәklәrinә.
Neçәki, verilib bu xalqın başı
Bu xalqın ağıldan seyrәklәrinә,
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Yazdığım nә varsa bibәrdi, qorxma,
Ölümdü ömrümün sonundakı qәm.
O gülü, bülbülü gözümә soxma
Mәn güldәn, bülbüldәn yaza bilmirәm,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Qardaşın evindә qardaş qәribdir,
Sözümdәn güc almaz yetim-yesirlәr.
Görünür, Allah da üz döndәribdir,
Haçandı açılmır üzümә sirlәr,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Dilimdәn çıxanlar tәzә-tәr deyil,
Kim aşiq olası qara qaşıma?!
Hәr adı Mәhәmmәd-peyğәmbәr deyil,
Adıma aldanıb dönmә başıma,
Dönmә, pir deyilәm, atam-qardaşım,
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Vәtәn tikә-tikә, parça-parçasa,
Ömür deyilәnin sonu borcasa.
Yuxuya gedibsә içimdә qiyam,
Dәrәnin axmağı, çölün dәlisi,
Elin iflәmәsi vә nәsi, nәsi,
Bir dә lap inciyim, nә desәn, oyam, –
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım

Әllәrim lazımsa, apar әlimi,
Gözlәrim lazımsa, çıxar gözümü.
Ağlında bir kәlmә sözüm qalıbsa,
Sәn Allah özümә qaytar sözümü,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Bircә nәfәsindәn gәlәn baharın,
O ağac dil açdı, bu daş gül açdı.
Gör nәcә dikәlib içindәn qarın
Şair bu ağacdı, şair bu daşdı,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Halından çıxarıb insanı hәdә,
Boş qalan yurdlarda ulaşır itlәr.
Şair Qarabağda, şair Göyçәdә,
Canını el üçün verәn şәhidlәr,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

İlğımdı sabahdan әl edәn şöhrәt,
Şöhrәtin dalbadal çıxan kitabsa,
Susmağı öyrәdәn, dinmәyi öyrәt,
Goy deyim, şairlik düz etirafsa,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım

Kim açıb, açılan bu nә bazardı,
Kim qaldı, kim aldı, satdı, nә bilim?
Hamının canına düşәn azardı,
Addı, mükafatdı,zaddı, nә bilim?
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Qısmәtim ilahi nurdan demәdi,
Nәfsim qayğıların tәlәb meydanı.
El mәni özünә qurban demәdi,
Yolumu gözlәmәz Hәlәb meydanı,-
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım.

Ucuz qayğılara qarışdı başım,
Kәmfürsәt baxtımın qulağı karmı?
Mәn şair deyilәm, atam-qardaşım,
Öyrәn gör bu günün şairi varmı?

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma