Mədinə Gülgün – TƏNHALIQ

Standard

Mədinə Gülgün3

 

Yenə yağış yağdı, ildırım çaxdı,
Coşdu, dalğa-dalğa çağladı dəniz.
Sahili boş gördü, elə darıxdı…
Tənhalıq dərdindən ağladı dəniz.
Tutuldu səma tək, dəyişdi rəngi,
Bir anda dənizin saçı ağardı.
Ləpələr əl açıb bir körpə təki
Elə bil arxadan bizi çağırdı.
Səslər qayalara dəydi, töküldü.

Getdim, hönkür-hönkür ağladı ümman
Qulağıma sınıq bir səda gəldi;
Məni tənha qoyub,getmə, ey insan!

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma