Əsəd Qaraqaplan – Sonuncu sevgi şeiri

Standard

pavia17bw

 

bir qadın da sevmədik, ayrılaq, şeir yazaq.
bir qızla evlənmədik, çəkilək, xoşbəxt olaq.
bir evimiz olmadı kirayələrdən uzaq
bir oğul böyütmədik, əsgərə yola salaq…

hər şey bizdən böyükdü, hər şey bizdən balaca
ortalıqda qalmağın cəzası tənhalıqdı.
bunu da bu şeirin küncünə yaz, balaca,
– biz olan sevgilərin başında ayrılıqdı…

getdik, gördük atamız çoxdan ölüb… anamız
evimizlə bərabər qocalıb, əldən düşüb.
bacılar gəlin köçüb, evlənib qardaşımız
həyət də ağaclardan, ağac da güldən düşüb…

hər şey saralıb-solub biz gedəndən şəhərə
biz kirayə qalandan yetim qalıb uşaqlıq…
bəlkə sevmədiyimiz bir qadından ötəri
ya çox böyük adamıq, ya da ki çox uşağıq…

bizi də böyütməyə gücü çatmaz şəhərin
nə şəhərlər var bizim uşaq xəyalımızda…
bu böyük gecələrin açılmayan səhəri
bizi kim anlayacaq, bizi – bu halımızda…

bir oğul böyütmədik, əsgərə yola salaq…
bir evimiz olmadı kirayələrdən uzaq…
bir qızla evlənmədik, çəkilək, xoşbəxt olaq…
bir qadın da sevmədik, ayrılaq, şeir yazaq.

Foto : Ayşen Savadova

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma