İslam Səfərli – Oxu, Rəşidim, Oxu

Standard

reşid bedhudov

 

SSRİ Xalq artisti
Rəşid Behbudova

Ata – dağ çayı,
Ana – göl.
Övlad – o göldə üzər.
Burada hər ləpə mavi,
Hər dalğa gümüşdən gözəl.
Valideynlər eyni,
Övladlar çeşid-çeşid…
Bir gün
Məcidin
Bir oğlu oldu.
Adını qoydular:
Rəşid!
Anan Firuzənin
Laylasınıl eşit,
Ay Rəşid!
Atan Məcidin
Geraylısını eşit,
Ay Rəşid!
Qulağında
Zəngulə qalsın
Ay Rəşid!
Qurban tarında çalsın,
Ay Rəşid!
Təbiəti gözlərində güldür.
Səsin bülbül,
Ürəyin güldür,
Ay Rəşid!
Oxu, əziz Rəşidim,
Sən oxu,
Mən eşidim,
Rəşidim!
Səsi bahar Rəşidim.
Rəşidim!

Sən oxu,
Mən eşidim.
Eşidim
Səsindəki rəvanlığı.
Ey Cabbar Qaryağdının,
Keçəçi Məhəmmədin,
Məcidin,
Bülbülün,
Xanın cavanlığı!
Ey bulaq qaynaqlı,
Çay axarlı müğənni –
Küləklər sənə nənni…
Meh – ətirli nəfəsin,
Oxu,
Qoy axsın səsin…
Ata yurdun Şuşada
Min zəngülə bərqərar.
Ürəklərdən süzülür
“Rahab”, “Segah”,
“Şur”, “Qatar”.
Təsniflər əlvan-əlvan,
Muğamlar çeşid-çeşid,
Onları birər-birər
Qəlbinə yaz,
Ay Rəşid!..
Şərqilərin duruca,
Səsin boyundan uca.
Baxışların apaydın.
Bu yurdun, bu torpağın
Uçan nəğmələrini
Bütün dünyaya yaydın…

***

“Arşın mal alan!” –
Bu səs, Üzeyirin
Qəlbindən qopan zaman,
Sənimi axtarırmış?
Danış, ay Rəşid, danış!
Sən şərqilərin
Uçuş meydanlarına
Qədəm qoydun ilk dəfə..
Görmədiyin yerlərə
Ekranda seyrə çıxdın.
Sənət ilahəsinin
Şumşad əlini sıxdın.
Öpüb bağrına basdı
Tar səni, qaval səni.
Yeddi möcüzədən biri
“Tac-mahal” səni.
Hindistan! –
Əfsanəvi
Gözəlliklər diyarı.
Bombeyin, Kəlküttənin
Əsrarəngiz baharı
Qarşıladı
Çəmənli, şehli səni.
Uçurdu min fərəhlə
Qocaman dehli səni.
Oxu, əziz Rəşidim!
Sən oxu,
Mən eşidim,
Rəşidim!
Dunay sahillərində
“Valslar kralı” Ştrausun
Doğma elində
Sən kükrədin,
Sən axdın.
Sən axarlı səsinin
Cilovunu buraxdın.
Venesiya! –
Su üstə üzən şəhər.
Səni
Neft daşları qədər,
Mehriban
Bir bala kimi,
Su üstə üzən
Qala kimi
Qarşıladı.
Dodaqlardan düşmədi:
Azərbaycan,
Bakı,
Bir də Rəşidin adı!
… Leonardo da Vinçinin
Qədirbilən vətəni.
Florensiya! –
Bu gözəllər yurdu
Bağrına basdı səni.
Ulduzlu göylər altında
Sən qaranquş oldun.
Hər nəğmən elə bil ki,
Lap yenidən doğuldu.
Doğuldu qol atmağa,
Doğuldu
Neçə milləti
Güldürüb,
Ağlatmağa!..
Adamı sıxır qürbət.
Neyləmək,
Muğamat – kədərdir,
Şirin şərqilər –
Şərbət.
O şərbət piyaləsi
Dəydikcə hər dodağa –
Canını
Verər ellər
Müğənniyə sadağa.
Oxu, əziz Rəşidim!
Sən oxu,
Mən eşidim,
Rəşidim!

***

Qahirə göylərindən
Qalxdı bulud rübəndi.
Səsin kimi ucaldı
Asuan bəndi.
Qədim ehramlar yurdu,
Saçlarını oxşadı
Şanə-şanə, ay Rəşid.
“Vidadi xəstədən
Bağdad elinə
Sən yetirdin
Bir nişanə”, ay Rəşid!
Qarlı Fin torpağına
Odlu nəğməyə getdin.
Uzaq Şərqin
Tayqa meşələrində
Bir çinar kimi bitdin.
Moldav gözəllərinə
Güldən çələng toxudun.
Neçə eldə, neçə dildə
“Arşın mal alan” oxudun…
Oxudun şirin-şirin,
Kükrədin
Dalğa-dalğa,
Səsinə can sadağa.

Oxu bir də, Rəşidim!
Sən oxu,
Mən eşidim,
Rəşidim!

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma