Musa Yaqub

Standard

musa yaqub1

Yanğısı nə olar bir alışqanın?
Böyük ümidlərlə müdrikəm, pirəm.
Ümidsiz olanda bir qarışqanın
Zərrə yükünü də çəkə bilmirəm.

Var güney çiçəyim, quzey qarım da,
Gülümdən üzünə çilənər bahar.
Ümidsiz olanda balalarım da,
Birdən gözlərimdə yazıqlaşırlar.

Ümidsiz olanda dərəni, yalı
Çən tutur zirvənin yolu görünmür.
Böyüyür gözümdə lalənin xalı,
Nə qədər baxıram alı görünmür.

Ümidsiz olanda köksümdə bir an
Saxlaya bilmirəm boş ürəyimi, –
Tavanda bir otdan asılı qalan
Sahibsiz qaranquş yuvası kimi.

Durnalar səmaya yazar xəttini,
Torpaqda sürünər ümidsiz qanad.
Mən həyat qədrini, ümid qədrini
Ümidsiz olanda, bilmişəm heyhat!

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma