Günel Şamilqızı – Məni unutmağa nə var ki, dostum

Standard

Günel Şamilqızı1
Mən bir iş bilirəm, hamı bacarır
Yorğanın altında ağlamaq kimi.
Bu gün böyütdüyün təkliyi sabah
Torpağın altda da saxlamaq kimi.

Bu gün istiotun vətəni mənəm,
Bu gün işim-peşəm acı salmaqdır.
Bu gün bildim, dostum, ən böyük arzum:
Hamıyla heç kimsiz – tənha qalmaqdır.

Çoxdan susadığım rahatlıq varmış,
Bütün dostlarımı unutmaq kimi.
Sonra təmiz-təmiz yalan danışmaq…
Azad! Öz-özümü aldatmaq kimi.

İnan ki, payız da qış kimi şeydir,
Təklikdə hər fəsil bir cür soyuqdur.
Amma soyuğun da öz ləzzəti var
Çoxdandır istidən bağrım oyuqdur.

Məni unutmağa nə var ki, dostum,
Daha yaddaşında qala bilmərəm.
Sənin nə vaxtını, nə ürəyini
Sənin heç nəyini ala bilmərəm.

Mən sizi vaxtından əvvəl görmüşəm
Gecdir, mənə görə eynək taxmayın.
Şəhərin alnına elan vurmuşam
Vurmuşam ki: “Heç vaxt mənə baxmayın!”

Beliniz bükülər, bir az alçağam
Sığmazsız içinə, qəlbim kiçikdir.
Bizdə meyvələri kal dərir külək
Sınan budaqların şirəsi çiydir…

Məni unutmağa nə var ki, dostum!

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma