Nigar Rəfibəyli

Standard

f021

Kaş ki bu dünyanın kədəri,yası,
Bir boz duman kimi uçub gedəydi.
İnsan iztirabı,insan ağrısı
Göydə bulud kimi qaçıb gedəydi.

Göydən nur yağaydı, yerdən bərəkət,
Sevinc gətirəydi hər nazü-nemət.
Hər uğurlu əməl,uğurlu niyyət
Gündə bir səhifə açıb gedəydi.

Günəş isidəydi ana torpağı,
Şəfəqlər öpəydi otu, yarpağı.
Narahat dünyaya hər axşamçağı
Günəş işığını saçıb gedəydi.

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma