Elman Tovuz – Könlümün

Standard

elman tovuz3

“Dindirmə ağlayar, ağladar səni,
Dərdi çoxalıbdı dəli könlümün.”
Sücaət

Ay Sücaət, məndən betər ağlayır,
Qırılıb nə vaxtdı teli könlümün.
Döyüb budağını vəfasız zaman,
Açmamış çiçəyi, gülü könlümün.

Mən necə söz açim dərdə çaradan,
Sədaqət, etibar çıxıb aradan…
Yerdə bəndə uzaq, göydə yaradan,
Yetməyir bir yana əli könlümün.

Elman bu acıdan yanıb, yanası…
Hicranın əlindən getmir hənası.
Çırpına-çırpına qalıb sonası, –
Quruyub dəryası, gölü könlümün.

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma