M.H.Şəhriyar – xan nənə

Standard

Xan nənə, hayanda qaldın?
Belə başıva dolannam.
Necə mən səni itirdim!
Da sənin tayın tapılmaz.

Sən ölən gün əmmə gəldi,
Məni götdü ayrı kəndə.
Mən uşaq, nə anlayaydım?
Başımı qatıb uşaqlar,
Neçə gün mən orda qaldım.

Qayıdıb gələndə baxdım,
Yerüvü yığışdırıblar.
Nə özün və nə yerin var,
“Hanı Xan nənəm?” soruşdum.
Dedilər ki: Xan nənəmi
Aparıblar Kərbəlayə.
Ki şəfasın ordan alsın.
Səfəri uzun səfərdir.
Bir-iki il çəkər gəlincə.
Necə ağladım yanıqlı,
Neçə gün elə çığırdun
Ki səsim, sinəm tutuldu.

O, mən olmasam yanında,
Özü heç yerə gedəmməz.
Bu səfər nofubdu, mənsiz
Özü tək qoyub gedibdi.
Hamıdan acıq edərkən,
Hamıya acqlı baxdım.
Sora başladım ki: mən də
Gedirəm onun dalnıca.

Dedilər, səninki tezdir,
İmamın məzarı üstə –
Uşağı aparmaq olmaz,
Sən oxu, Quranı tez çıx,
Sən onu çıxınca, bəlkə
Gələ Xan nənə səfərdən.

Tələsik rəvanlamaqda
Oxuyub Quranı çıxdım.
Ki, yazım sənə: Gəl indi,
Daha çıxmışam Quranı.
Mənə sovqat al gələndə.
Amma hər kağız yazanda
Ağamın gözü dolardı.
Sən də ki, gəlib çıxmadın,
Neçə il bu intizarla
Günü, həftəni sanardım.
Ta yavaş-yavaş göz açdım,
Anladım ki, sən ölübsən!

Bilə-bilmiyə hənuz da
Ürəyimdə bir itik var.
Gözüm axtarar həmişə,
Nə yamandı bu itiklər.
Xan nənə, canım, nolaydı,
Səni bir də mən tapaydım,
O ayaqlar üstə bir də
Döşənib bir ağlıyaydım.
Qolu həlqə salmış iptək
O ayağı bağlıyaydım.
Ki, daha gedəmmiyəydin.
Gecələr yatanda, sən də
Məni qoynuva alardın.
Necə bağrıva basardın,
Qolun üstə gah salardın.
Acı dünyanı atarkən
İkimiz şirin yatardıq.
Yuxuda lülü atarkən
Səni mən bələşdirərdim.
Gecəli su qızdırardın,
Özüvü təmizləyərdin.
Genə də məni öpərdin,
Heç mənə acıqlamazdın.
Savaşan mənə kim olsun,
Sən mənə havar durardın.
Məni sən, anam döyəndə
Qapıb aradan çıxardın.
Elə istilik, o istək
Daha kimsədə olurmu?
Ürəyim deyir ki: Yox-yox.
O dərin, səfalı istək
Mənim o əzizliyim tək
Sənilə gedib, tükəndi.

Xan nənə, özün deyərdin
Ki, sənə behiştdə Allah
Verəcək nə istəyirsən.
Bu sözün yadında qalsın,
Mənə qövlünü veribsən.

Elə bir günüm olursa,
Bilisən nə istərəm mən?
Sözümə dürüst qulaq ver:
Sən ilən uşaqlıq əhdin.

Xan nənə, aman, nolaydı,
Bir uşaqlığı tapaydım.
Bir də mən sənə çataydım,
Sənilən qucaqlaşaydım.
Sənilən bir ağlaşaydım.
Yenidən uşaq olurkən
Qucağında bir yataydım.
Elə bir behişt olursa,
Daha mən öz Allahımdan
Başqa bir şey istəməzdim.

2 responses »

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma