Dəmir Gədəbəyli

Standard

Dəmir Gədəbəyli

Yamanlar çəpərə dönüb yolumda,
Həyatda min dəfə sarsılmışam mən.
Yaxşılar həyatdan vaxtsız köçəndə,
Düşüb alovlara qarışmışam mən.

Ürəyim sıxılıb, ürəksizlərin
Soyuq baxışından, yersiz sözündən.
Vaxt olub özümü gizlətmişəm mən
Paxıhın, xəbisin ilan gözündən.

Böhtan gülləsindən məni qoruyan
Kim idi o uca, o ülvi varıq?!
Yaxşılar əliylə yaranıb, ay dost,
Mənə nəsib olan bu bəxtiyarlıq.

Advertisements

İnqilab İSAQ – BAKI

Standard

xezer1

Sən mənim dağ olmuş
kədərimin
xəbərçisi…
Vağzaldan başlanan
qəribliyim.
Dağılmış ümidlərimi
sapa düzməyən,
küsdüyüm,
küsəndiyim şəhər.
Bu səhər
ömür üstündən aşıb
gəldim birtəhər.
Əlini uzadıb
heç olmasa, salam de
bu kənd uşağına.
Əlim boş,
canım naxoş.
Nə olar,
mehmanxana sahibi,
kədərimin xəbərçisi – Bakı.

Əliqulu Qəmküsər – Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar

Standard

Əliqulu Qəmküsər

Əlibəy Hüseynzadə həzrətlərinin Qafqasiyədən mühacirəti münasibatilə təhəssürat

Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,
Qəlb açılmaz gülü bənövşə solar.
Daima başqa aşıyanə açar,
Solsa gül, əndəlib olar naçar.

Nədən ey gülşəni-fünun və ədəb
Bu qədər xarsən bu dünyadə?
Nə üçün bilmədin? Nə oldu səbəb?
Gəh vida eyləyir bu danədə?!

Ah, ey dahiyi-sütudə-nihad
Bizə lütfünlə eylə ətfi-nigah,
Səndən eylər bu millət istimdad.
Ona sizlərsiniz yeganə pənah.

Edib əsğa təhəssüratımızı,
Vətən olmaqda pürəsəf naçar
Getmə!.. Məyusü naümid bizi
Etmə, ey tutiyı-şəkərgöftar!

Cismü canımda ehtisasatım
Şu kədərli fəraqə nifrət edər.
Getdigin yerlərə xəyalatım
Sürünüb əczlə peykcə gedər!

Azər Elşadoğlu – BİR BAZAR GÜNÜ

Standard

Azər Elşadoğlu

Mən sənə xəyanət edirəm indi,
Sən məni hardasa öyürsən, bəlkə.
Kişidir, güvənmə deyirlər, amma
sən o adamları söyürsən, bəlkə.

Həftə yorğunluğu; gec oyanardım.
Bu bazar sübh tezdən oyağam indi.
Bir işin qulpundan yapışmayan mən
mətbəxdə dirəyəm, dayağam indi.

Dərmanlar, pəhrizim…– mədəm yaxşıdır.
Şoraba yemirəm, qəhvə içmirəm.
Gecələr divanda yatıb qalıram,
Yataq otağına daha keçmirəm.

Bu həyat belədir, getdi birisi,
yerinə qəmzəylə çoxusu gəlir.
Mənim də üstümdən,bağışla, gülüm,
mətbəx qadınının qoxusu gəlir.

Çox az danışardım, amma bu səfər
özümdən özümə lap qeybət etdim.
Bir az da şəklinlə danışdım sənin;
mən sənə bu qədər xəyanət etdim.

Arxamda yenə də iz buraxmışam,
İndidən etiraf edim, dilərsən.
Bir də bu şeir var– maddi dəlildir;
Üstümdə tutulub, onsuz, bilərsən.

Bir zibil deyilmiş yalnız yaşamaq,
Elə bil, bir əsr ömür sürmüşəm.
Məhlədə qadınlar dedi, eşitdim;
Mən sənsiz çox yetim görünürmüşəm.

Eybi yox, gəl bir az dalaşaq yenə.
Səsimiz ucalsın mənzilimizdən.
Bir az da qonşular baxıb sevinsin;
bir az da bezsinlər qoy əlimizdən.

Aybəniz Əliyar – MƏNİ

Standard

Aybəniz Əliyar

Allah, elə-belə alma bu canı,
Bir soyuq baxışa tuş eylə məni.
Qara gecələri sevən gözəlin,
Gözündə bir damla yaş eylə məni.

Elə ağrı ver ki, bilməsin heç kim,
Əqlimi məhkum et, ruhumu küskün.
Əvvəl göyümü qur; buludlu, çiskin,
Sonra bir havalı quş eylə məni.

Gözüm qəm aynası, duman, çən axar,
Gah yerli, gah yersiz şimşəklər çaxar.
Ürəyimi çıxar, qəlbimi çıxar,
Beləcə bir qara daş eylə məni.

Könül Ordubadi – İstanbul

Standard

20170415_192705_HDR

Kederin gönlümde
Rüzgar gibi esir
Hatıralar başımda
Bilsen nasıl yolumu kesir
Ne kadeh kaldırmaya
Gücüm
Ne sigar dumanını
İçmeye halim…
Ben yorulub bu gece
Senden gediyorum,İstanbul…
Aşk deyip gönlüme sığınacağım
Ne eski sokak kaldı
Ne hatıralar…
Ağlamamış bulutlar
Ne boğazda edilmemil
Kahvaltın
Ne de adalarda balık ekmeyin
Sanki tuzsuz oldu tadı
Her şeyin
Ben yoruldum bu gece
Senden gediyorum, İstanbul