Bəxtiyar Hidayət – TƏCNİS

Standard

Bəxtiyar Hidayət

Dünya bir sual ki, cavabı var, yox
Nə bir testə düşüb, nə bəndə, bəndə
Nə bir üslubu var, nə qafiyəsi
Nə vəznə uyğundu, nə bəndə, bəndə.

Pisliyi dünyadan at anrı, Tanrı
Atlı belə gedir, at anrı, Tanrı
Dəyməsin xətrinə a Tanrı, Tanrı
Nə Tanrı Tanrıdı, nə bəndə, bəndə.

Bəxtiyar, əl işə vardı, qabardı
Halalca dövlətdi, vardı, qabardı
Könlümün dalğası vardı, qabardı
Nə bir yerə sığar, nə bəndə, bəndə.

Advertisements

Nilufər ŞIXLI – GÖRƏN NƏ YAZIR ANAM?

Standard

afaq şıxlı2

Görən nə yazır anam?
Yenə başqa dünyada,
Yenə bizdən uzaqda… necə də bəxtəvərdi!
Düşünürəm hər zaman,
Onun “ayrı dünya”sı görəsən nə təhərdi?
Nə rəngdədir torpağı,
Nə rəngdədir səması?
Niyə oraya getmir özgələrin anası?

Heyranlıqla baxıram –
Üzünə bir nur gəlib.
Bu aləmə sığmayan duyğuları gur gəlib…
İndi görmür heç kimi,
Heç yanında məni də;
Deyəsən yatmayacaq, elə bu gecəni də.
Amma nə vaxt ayılsan –
Ayaqdadır bu insan.
Nə durur, nə dincəlir, bilmirəm nə kələkdi, –
Gündüzlər anadır o,
Gecələrsə mələkdi?!

Hərdən küsürəm ondan,
Qısqanıram kağıza, qısqanıram qələmə!
Qısqanıram gəzdiyi o sehirli aləmə.
Qısqanıram sevdiyi gözəl şeirlərinə…
Qoy məni çox istəsin!
Şairlikdən mənə nə?!
Amma sonra qoyuram qısqanclığı bir yana,
Ürəyimdə deyirəm: Bağışla məni, ana!
Bağışla ki, çox zaman anlamıram səni mən.
Bağışla ki, gəncliyin geri dönməz yenidən.
Bağışla ki, qürbətdə keçir qışın, baharın,
Bağışla ki, saralır qəribə arzuların.
Bağışla ki, öz anan sənə layla çalmayıb,
O sevdiyin vətən də qucağına almayıb.
Bağışla ki, bu qədər saf qalmısan, anacan!
Ürəyinə hər kəsi dərd salmısan, anacan!

…Nə yaxşı, sabah deyil!
Hələ gecədir… Hələ o bu yerdən uzaqdır!
Görən nə yazır anam?..
Elə xoşbəxt görünür – elə bil ki, uşaqdır!
31.12.15.

Tural Adışirin – İmtahan verirəm…

Standard

Tural Adışirin4

Mən ki möcüzəyəm başdan binadan,
Həyatın min cürə sirri var məndə.
Belə doğulmuşam,belə anadan,
Belə qalacağam böyüyəndə də.

Mənə gizli qaldı çox şey demədim,
Bir ömür yaşatdım sevgi adında.
Nə yaxşı uşaqkən “malış” yemədim,
Yoxsa boğulardı istedadım da.

Həsrətli yolları yoranlar oldu,
Gözlədim.”Bənövşə bəndə düşmədi”
Nahaqdan üzümə duranlar oldu,
And içən adamlar anda düşmədi.

Fikir də dustaqdır,sən işə bir bax,
Hər kəlməm üzümdə yanan şillədi.
Mənim şeirlərim özümdən qabaq,
Hardasa hədəfə dəyən güllədi.

Yüz ildir içimdə daşlaşır kinim,
Qardaşım üzümə ağ olur demə.
Hələ bilməyirdim,əsil düşmənim,
Mənim öz içimdə doğulur demə.

Özüm kəsilmişəm,özümə qənim,
Hər gün kədər yeyir,qəm udur məni.
Ən böyük düşmənim dilimdir mənim,
Tək onun xətası qorxudur məni.

Az-azdır insaflı,ürəyiyuxa,
Ana da üz tutmur balaya ,vallah
Haqqa yalvarmağın xeyri yox daha,
İş keçib “dayı”ya,”xala”ya vallah.

Torpağın altında qalan köz kimi,
Qeyrətim içimdə boğulur indi.
Sevgi də zor ilə gələn söz kimi,
Tanışlıq gücünə doğulur indi.

Kal söz şillə kimi dəyir üzümə,
Ürəyimdə qorxu,gözlərimdə nəm.
İmtahan verirəm özüm-özümə,
Gah qiymət alıram,gah kəsilirəm.

Orxan Bahadirsoy – Sevdiyim adam

Standard

Orxan Bahadirsoy1

Çölümdən yanıram, köz içimdədi,
tüstümsən, külümsən, odumsan, adam!
Mən sənin nəyinəm, nə vecimədi!?
Sən mənim sevdiyim adamsan, adam!

Tutur yarasalar əlimdən mənim,
tutur ki, çıxara gün işığına.
Mənsə çırpınıram pərvanələrtək,
sənin şəkildəki yaraşığına.

Səndən ayrıldığım yerdə qalmışam,
hələ gözləyirəm, gəlmirsən axı.
Elə uçulmuşam, elə çökmüşəm,
gəlib görəsən bu xarabalığı.

Bilmirəm, səninçün ölüyəm, sağam?!
Bilmirəm, sən məni necə sayırsan?!
Onu bilirəm ki, iki canım var,
məndə mən ölsəm də, sən yaşayırsan.

Demirəm, dərdimi çək, üzül mənə.
Demirəm, özün gəl, ya gözlə məni.
Deyirəm, hərdən bir xatirəndə tut,
götür yaddaşından, əzizlə məni.

Dostumsan, doğmamsan, özümsən mənim,
zənn etmə, özgəmsən, yadımsan, adam!
Mən sənin nəyinəm, nə vecimədi!?
Sən mənim sevdiyim adamsan, adam!

Əli Səngərli – PARÇALANMIŞ BORÇALIM

Standard

Əli Səngərli

Ay elə həmin Aydı,
üzündə də ləkəsi.
Durur yenə yerbəyer
Ulduzların ölkəsi.
Bəs niyə parçalanmış
Mənim ulu Borçalım !?
Qalıbdı qucağımda
Xalı boyda tikəsi.

Günəş də o Günəşdir,
Yenə Yerə saçır nur.
Dünya həmin dünyadı
Dağ- daş yerində durur.
Dənizlər nərəsiylə,
Quşlar cəhcəhəsiylə,
Küləklər öz səsiylə
Elə həmən, həməndir.
Ay elə həmin Aydır,
Üzündə də ləkəsi…
Bəs niyə parçalanıb
Azərbaycan ölkəsi,
Qarabağda oxunmur
Qarabağ şikəstəsi ?!
5. 02. 1995.

Hilal Aydın – Şəhid anası.

Standard

hilal aydın

Cənazənin önündə sən ağlayanda,
Baxdım sənə kor olasım gəldi ana.
O həyatdan doymamışın gözlərini bağlayanda,
Bir üşüdüm….tir-tir əsim düşdü cana!
Az müddətə uzun həyat səhnəsini canlandırdım xəyalımda
Oturmuşdun çarpayında
Körpə bala qucağında
Gah vurnuxur,gah ağlayır,hərdən səni qucaqlayır.
Həzin laylay sədaları tökülür şirin dilindən,
Xəbərin yox olacaqdan-vaxtsız gələn bəd ölümdən.
Qədd qamətin bükülübdür qucağında körpə ilə oturanda
Laylay deyib yatıranda,qızılgülə batıranda.
Hara getdi o yuxusuz gecələrin ah-naləsi,
Sübhə qədər yanan şamın pərvanəsi?
Məzarlıqda bir sənədli film keçdi xəyalımdan,
Təzə-təzə,dar-dar gəzir oğul bala
Büdrəyəndə tut qolundan,
Qoyma ki,yerə yıxıla
Yıxılarsa inciyəcək,ağlayacaq,
Ana qəlbin dağlayacaq.
Balasının bir tükünə milyonları qurban edən bəxtsiz ana
Necə dözər bu əzaba?
Necə baxsın axan qana?
Göz yaşları qaytarmaz ki,igidini
Qurban verdin şəhidini.
Məndə sənə qurban olum gözəl anam
İndi silah tutmasam da qələm tutan əllərim var.
Dərdlərinin karvanına sarvan olum gözəl anam,
Matəminə şərik olub ağı deyən dillərim var.
İcazə ver bu gün sənə həmdərd olsun Aydın Hilal!!!