Elman Tovuz – MƏNİM

Standard

elman-tovuz8

 

Mən elə bilirdim qalmaram darda,
Biri əskik olmaz telimdən mənim.
İçim hey çırpındı xoş arzularda,
Özgələr yarıdı çölümdən mənim.

Öpüb gözlərindən buz bulaqların,
Böyüdüm qoynunda uca dağların.
Uydum kölgəsində boz buludların,
Xəbərim olmadı selimdən mənim.

Bu sirrlər, sehirlər səltənətində
Dedim əbədidir mərd də, mətin də.
Bəs niyə, bilmirəm, darda, çətində
Tutanım olmadı əlimdən mənim?

Bəxtim gətirmədi sevda sarıdan,
Bənövşə – bükülü, lalə – bağrı qan…
Yenə əl üzmədim Uca Tanrıdan,
Adı heç düşmədi dilimdən mənim.

Xeyir axtarmadım atdığım zərdə,
Bir ovuc su oldum od düşən yerdə.
Bildim öz yerimi xeyirdə, şərdə,
Töhmətim olmadı elimdən mənim.

Bu həyat beləcə sirli, qaranlıq…
Ən gözəl şeylərin ömrü bir anlıq!
Məzə verə-verə gedən cavanlıq
Gedirmiş ayımdan, ilimdən mənim.

Ay Elman, bu dünya deyilmiş mələk,
Əzəl qurd olurmuş, demə kəpənək!
Bir zaman nazımla oynayan fələk
Axırda yapışdı belimdən mənim.

Baba Pünhan – Kişi yox?!

Standard

baba-punhan12

 

Kişi var ki, kişidir, amma kişiynən işi yox,
Kişi var, nakişidir, amma deyir ki, kişi yox.

Kişi var, ağzı cırıqdır, sözü dişdən tökülür,
Kişi var, ağzı bütövdür, ama bir cüt dişi yox.

Kişi var, pullu işi, yaxşı dişi, gözdə şişi,
Kişi var, qəlbi kabab, manqalı qüssə, şişi yox.

Kişi var, arvadının xeyli vişindən buraxıb,
Kişi var, arvadının dövri-qədimdən vişi yox.

Kişi var, Azərbaycanda beşindən biridir,
Kişi vardır ki, evində biri vardır, beşi yox.

O qədim Ankarada Pünhana erkək dedilər,
«Kişi» bizlərdə imiş, sən demə, türkdə «kişi» yox.

Aşıq Hüseyn Bozalqanlı – Bu gecə

Standard

asiq-huseyn-bozalqanli

 

Qəm çəkmə, qəm yemə, divanə könlüm,
Yetirərəm səni yara, bu gecə!
Üzümü sürtərəm telə, buxağa,
Çəksələr dilimdən dara, bu gecə.

Hürküşdü sonalar, boş qaldı göllər,
Dağıldı ahular, ağladı çöllər.
Kül başına olsun şeyda bülbüllər,
Gülün mehman oldu xara, bu gecə!

Hüseyn, sınmış dilin yara dəyərsə,
Təbib neştər vurar, yara dəyərsə.
Əgər əğyar əli yara dəyərsə,
Sübhədək çəkərəm nərə bu gecə.

İSLAM SƏFƏRLİ – NEYLƏSİN

Standard

cicek2

 

Canan, inildətmə qəlb kamançasın,
Hüsnünə acizsə, rəssam neyləsin.
Bə`zən yaz deyirsən, öz aşiqinəm,
Çoşmasın sevdalı ilham neyləsin,
Deyirsən aşıqin çox nisgillidir,
Almayıb gənclikdən bir kam neyləsin.
Bağla zülflərini könül sazıma
Qoy eşq mələkləri bayram eyləsin.
Sevirəm pak sevən Məcnuntək səni,
Ürəkdir hökm edən, İslam neyləsin.

Bu şeir ilk dəfə 1983-cü ildə şairin 60 illik yubleyi münasibətilə mətbuatda dərc olunmuşdu. Şeir şairin heç bir kitabında işıq üzü görməyib.

Xorxe Luis Borxes – Panter

Standard

jorge-luis-borges

 

Özündən xəbərsiz, ay qarasına
Nəsibinə düşmüş qısa yol ilə
Dəmir barmaqlığın о üzündəki
Xəzinəyə doğru gedir yenə də.
Neçələri gəlib, neçəsi gedib.
Amma ki, Zenonun yuxularında
Axillesin haçansa qoyduğu izi
Məhbəsdə yenidən çəkən Pantersə
Nə təkrarlanacaq, nə yox olacaq.
Nə təpə görəcək, nə çəmən, nə çöl,
Nə də öz titrəyən caynaqlarını
Dadlı, təzə ətə sancmayacaq və
Əbədi təşnəsi sönməyəcəkdir.
Dünyanın çox üzü, çox sifəti var,
Bunlardan heç biri, heç zaman ancaq
Özü öz yolundan dönməyəcəkdir.

tərcümə : Etimad Başkeçid

Baba Vəziroğlu – Nağıl şəhəri…

Standard

baba-v%c9%99ziroglu2

 

O şəhərdə göylər təmiz,
Hər tərəf gül-çiçək olur.
Oğlanları igid, qoçaq,
Bütün qızlar göyçək olur…

Küçələri ayna kimi,
Gur alışır işıqları.
Böyükləri bəxtəvərdi,
Xoşbəxt olur uşaqları…

O şəhərdə nə ayrılıq,
Nə bir damla göz yaşı var.
Hər kəsin öz könül yarı,
Bir dostu, bir sirdaşı var…

Orda sevgi əbədidir,
Ələ düşməz qüssə-kədər.
O şəhərdə varlı olur,
Kim xoşbəxtsə, bir o qədər…

İstəmirəm keçsin gecə,
Gəlsin səhər, açılsın dan.
Ayrılmayım o şəhərdən,
Ayılmayım o yuxudan…

O şəhərdə gəzəcəyəm,
Bəlkə elə gün olacaq.
Gözəl-göyçək arzularım,
Yuxularım çin olacaq?!.

Bahar niyə keçib gedir,
Payız gəlir, xəzəl olur.
Niyə axı o şəhərlər
Nağıllarda gözəl olur?!.

Bir ümidlə boylanıram,
Hər açılan səhərimə.
Görən haçan gedəcəyəm,
Gözəl nağıl şəhərimə?!.

Mirvarid Dilbazi

Standard

mirvarid-dilbazi5

 

Sən-qəhqəhə,
Mən-göz yaşı.
Hardasan, könlüm sirdaşı?
Tufanlıdır ömrün qışı.
Sən gül!
Mən gülə bilmirəm.

Şənlik içindəykən aləm,
Nədir könlümdəki bu qəm?
Neyləyim ki, mən bəxti kəm
Dərdimi bilə bilmirəm.

Qəm əyib məğrur başımı,
İtirmişəm sirdaşımı,
Selə dönən göz yaşımı
Üzümdən silə bilmirəm.

Səhrada bitmiş bir güləm,
Fəsli quraq keçən iləm.
İstəyirəm sənsiz öləm,
Neyləyim, ölə bilmirəm.